Peru heeft steden waar je zonder plan een middag kunt rondlopen en vanzelf ergens blijft hangen, maar Juliaca hoorde daar voor mij nooit bij. Tijdens mijn reizen door het zuiden kwam ik er regelmatig doorheen, meestal onderweg tussen Puno en Cusco of vanwege het vliegveld, en mijn advies aan reizigers was eigenlijk altijd eenvoudig: gebruik Juliaca waarvoor je er moet zijn en reis daarna verder. De stad is druk, chaotisch en op veel plaatsen rauw, terwijl veiligheid er al jaren een serieus probleem is.
📍 Locatie: Juliaca | Puno | Peru
📖 Leestijd: 6 minuten
🏷️ Categorie: Puno | Dagelijks leven | Verhalen uit Peru
Een ander gezicht van Peru
Wie Peru alleen kent van foto's van Machu Picchu, koloniale pleinen in Arequipa, het Titicacameer en de gekleurde bergen rond Cusco, krijgt in Juliaca een behoorlijk ander beeld voorgeschoteld.
De stad ligt op de Altiplano, op ongeveer 3.800 meter hoogte, en is een belangrijk verkeers- en handelscentrum in het zuiden. Veel reizigers komen er vanzelf langs, al is het maar omdat het vliegveld van de regio hier ligt en Puno zelf geen luchthaven heeft.
Wanneer je Juliaca binnenrijdt, verandert het beeld snel. Veel straten zijn druk en rommelig, gebouwen staan onafgewerkt langs de weg en op sommige plekken liggen afval, modder en bouwmateriaal gewoon tussen huizen en verkeer. Zeker na regen kan een straat eruitzien zoals op mijn foto hierboven.
Dit is geen zorgvuldig gekozen foto om Juliaca zo lelijk mogelijk af te beelden. Het is simpelweg een beeld dat ik onderweg vanuit de auto maakte en dat voor mij goed laat zien hoe delen van de stad eruitzien.
Er zijn uiteraard ook andere wijken, winkelstraten en modernere gedeelten en een stad met honderdduizenden inwoners kun je onmogelijk samenvatten met één foto. Toch was het straatbeeld op veel plekken waar ik doorheen reed ongeveer zoals ik het me herinner: ongepolijst, druk en soms behoorlijk chaotisch.
Waarom ik er niet ging rondwandelen
Bij Juliaca speelde voor mij bovendien iets anders mee dan alleen het uiterlijk van de stad: veiligheid.
Ik heb reizigers nooit willen bang maken voor Peru. Wie een beetje oplet en zijn gezonde verstand gebruikt, kan er fantastisch reizen. Tegelijkertijd vind ik het onzin om ieder deel van een land als even veilig voor te stellen omdat dat vriendelijker klinkt in een reisverhaal.
Juliaca had tijdens mijn jaren in Peru een reputatie waarbij ik weinig behoefte voelde om zonder doel met een camera of telefoon door onbekende buurten te gaan wandelen.
Recente cijfers laten zien dat die zorgen rond veiligheid ook onder de inwoners zelf sterk leven. Volgens het Peruaanse statistiekbureau INEI voelde in 2025 89 procent van de inwoners van Juliaca zich onveilig wanneer zij 's avonds alleen in hun eigen buurt liepen, het hoogste percentage van de grote steden die in dat onderzoek werden vergeleken.
Ook de lokale overheid en politie zijn zich daarvan bewust. In 2026 werden extra veiligheidsmaatregelen aangekondigd, waaronder intensiever politieoptreden, meer gezamenlijke patrouilles en uitbreiding van cameratoezicht.
Voor heel Peru waarschuwt het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken overigens voor straatcriminaliteit, diefstal en gewapende overvallen in steden.
Mijn advies was daarom vrij praktisch: moet je in Juliaca overstappen, naar het vliegveld of er met vervoer doorheen, prima. Wil je ergens gezellig zonder duidelijk plan een paar uur door straten slenteren met je camera om de sfeer te proeven, dan zijn er in Zuid-Peru genoeg plaatsen waar ik dat persoonlijk liever zou doen.
Een stad hoeft niet mooi te zijn om belangrijk te zijn
Toch zou het te gemakkelijk zijn om Juliaca alleen als lelijk en onveilig weg te zetten. De stad vervult een belangrijke functie in dit deel van Peru. Handel en vervoer komen er samen en wie over de Altiplano reist, merkt vanzelf hoeveel verkeer, goederen en mensen via Juliaca bewegen.
Misschien verklaart dat ook een deel van de chaos. Juliaca presenteert zichzelf niet als een toeristische bestemming en hoeft dat blijkbaar ook helemaal niet te doen.
Dat vond ik tijdens mijn jaren in Peru juist interessant. Het land bestaat voor het grootste deel uit plaatsen waar mensen simpelweg wonen, werken, handel drijven, hun kinderen naar school brengen en proberen rond te komen. Die plekken hoeven geen koloniale Plaza de Armas, luxe hotels of uitzicht op een vulkaan te hebben om onderdeel van Peru te zijn.
Juliaca laat die andere werkelijkheid behoorlijk ongefilterd zien.
Voor mij: doorrijden
Als iemand mij vraagt of Juliaca op zijn reisroute door Zuid-Peru moet staan, blijft mijn antwoord daarom eenvoudig.
Je zult er misschien vanzelf komen. Je rijdt erdoorheen, stapt er over of gebruikt het vliegveld. Kijk onderweg vooral naar buiten, want ook dit is Peru.
Daarna zou ik verdergaan.
Puno en het Titicacameer liggen niet ver weg en richting de andere kant wacht uiteindelijk Cusco. Beide bestemmingen geven je alle reden om de reis voort te zetten.
En soms hoort bij goed reizen ook weten waar je geen extra dag hoeft in te plannen.
