Wie vanuit Arequipa richting Chivay en de Colca Canyon rijdt, komt vrijwel vanzelf langs Patahuasi. Bussen, taxibusjes en auto's stoppen hier voor een korte pauze, een warme thee, iets te eten of gewoon om even de benen te strekken voordat de weg verder omhooggaat. De restaurants en winkeltjes trekken vanzelf de aandacht, net als de lama's die buiten klaarstaan voor de nodige foto's, terwijl achter al die bedrijvigheid een bijzonder vulkanisch landschap ligt waar ik zelf altijd graag naar keek.
📍 Locatie: Patahuasi | Arequipa | Peru
📖 Leestijd: 6 minuten
🏷️ Categorie: Arequipa | Colca | Verhalen uit Peru
Een vaste stop onderweg naar Colca
Wie vaker vanuit Arequipa naar de Colca-vallei rijdt, kent Patahuasi vanzelf. Het is zo'n plek waar bijna iedereen onderweg even stopt en waar op bepaalde momenten meerdere busjes tegelijk aankomen. De deuren gaan open, reizigers stappen naar buiten, iedereen rekt de benen en binnen enkele minuten staat de één met een warme thee in zijn handen terwijl een ander tussen mutsen, sjaals, kleding en souvenirs staat te kijken.
Er zijn twee grote restaurants waar je iets kunt eten en drinken en waar natuurlijk thee wordt aangeboden die goed van pas komt wanneer je steeds verder de hoogte in gaat. Voor veel reizigers is dit bovendien een van de eerste momenten waarop ze echt merken dat ze Arequipa achter zich hebben gelaten. De omgeving is inmiddels vrijwel volledig open, de lucht voelt anders en de temperatuur kan behoorlijk lager liggen dan bij vertrek uit de stad.
En dan zijn er natuurlijk de lama's.
Die weten inmiddels waarschijnlijk beter hoe het toerisme werkt dan menig reisorganisatie. Zodra de busjes stoppen, verschijnen de telefoons en camera's en duurt het meestal niet lang voordat iemand naast een lama staat voor een foto. Voor iemand die voor het eerst in Peru is, hoort dat er gewoon bij en ik heb het tijdens mijn ritten ontelbare keren zien gebeuren.
Toch keek ik zelf vaak juist een stukje verder.
De rotsen achter Patahuasi
Achter en rond die bekende stop ligt namelijk een landschap dat gemakkelijk ondergesneeuwd raakt door alles wat er op de parkeerplaats gebeurt. Op mijn foto zie je een van de rotsformaties bij Patahuasi, met lange horizontale lagen waarboven grillige donkere vormen uitsteken die vanuit iedere hoek weer iets anders lijken voor te stellen.
Het gebied rond Patahuasi ligt midden in het vulkanische landschap van Zuid-Peru. De ondergrond en rotsformaties in deze streek zijn gevormd door vulkanische activiteit en vervolgens gedurende lange tijd verder uitgesleten door wind, water, kou en de grote temperatuurverschillen die bij dit hooggelegen landschap horen.
Wanneer je er wat langer naar kijkt, zie je de verschillende lagen steeds beter. Sommige delen steken ver naar voren, andere zijn verdwenen en bovenop zijn losse vormen blijven staan die bijna door iemand uit de rotsen gehakt lijken te zijn. Met een beetje fantasie kun je er dieren, gezichten, torens of complete bouwwerken in ontdekken.
Iedereen ziet er waarschijnlijk weer iets anders in.
Ik vond het vooral bijzonder dat zo'n landschap pal naast een plek ligt waar ondertussen bussen aankomen, thee wordt ingeschonken, kleding wordt verkocht en toeristen foto's met lama's maken.
Een kop thee en daarna weer verder
Patahuasi was tijdens mijn ritten richting Colca daarom een heel herkenbaar onderdeel van de reis. Je wist dat er gestopt zou worden, mensen konden naar het toilet, iets eten of drinken en daarna ging iedereen weer de auto of bus in voor het volgende deel van de route.
En juist vanaf hier begint de hoogte steeds nadrukkelijker mee te spelen. Voor reizigers die rechtstreeks vanuit Arequipa komen, gaat het allemaal behoorlijk snel omhoog en dan is even uitstappen soms al voldoende om te merken dat lopen hier anders voelt. Een paar passen te enthousiast zetten en je lichaam geeft vanzelf aan dat er inmiddels aanzienlijk minder zuurstof beschikbaar is dan een paar uur eerder.
De warme thee die hier overal wordt aangeboden krijgt daardoor bijna vanzelf iets ritueels. Even zitten, handen om een warme beker, naar buiten kijken en daarna weer verder.
Ik heb Patahuasi in de loop der jaren heel vaak gezien en juist door die herhaling werd het voor mij meer dan een praktische tussenstop. Ik wist wat er binnen verkocht werd, kende het beeld van de busjes op de parkeerplaats en wist dat buiten weer dezelfde lama's en verkopers zouden staan, terwijl het landschap daarachter iedere keer anders kon ogen door het licht en de wolken.
Vanaf hier begint de Andes echt te voelen
Na Patahuasi gaat de reis verder richting de hoogvlakte en uiteindelijk Chivay en Colca. De bekende landschappen komen dan vanzelf: vicuña's langs de weg, steeds hogere passen en uiteindelijk de omgeving van Mirador de los Volcanes.
Voor iemand die deze route voor het eerst rijdt, is Patahuasi vooral een leuke en welkome stop. Even naar het toilet, iets warms drinken, rondkijken, misschien een foto met een lama en weer verder.
Voor mij hoorde er nog iets anders bij.
Even naar die rotsen kijken.
Want terwijl iedereen binnen zijn thee stond te drinken, lag buiten een landschap dat al veel langer op reizigers wachtte dan die twee restaurants.
