De meeste reizigers geven Arequipa twee of drie dagen, bezoeken het Santa Catalina-klooster, lopen over de Plaza de Armas en vertrekken daarna richting de Colca Canyon. Daar is natuurlijk niets mis mee, want het zijn niet voor niets de bekendste plekken van de stad, maar daarmee heb je vooral het Arequipa gezien dat in vrijwel iedere reisgids staat. Het leukste begint voor mij juist wanneer je zo'n lijstje even vergeet en zelf gaat kijken wat er achter die bekende plekken ligt.
📍 Locatie: Arequipa | Zuid-Peru
📖 Leestijd: circa 8 minuten
🏷️ Categorie: Peru | Arequipa | Persoonlijke verhalen | Reistips
De Plaza de Armas is prachtig, maar Arequipa is groter
Ik begrijp heel goed waarom bijna iedereen op de Plaza de Armas begint, want met de kathedraal, de karakteristieke bogen, de palmbomen en daarachter, als het weer een beetje meewerkt, El Misti, heb je meteen een van de mooiste beelden van de stad te pakken. Ga ergens op een balkon zitten met een koffie of een biertje en er is weinig reden om te klagen.
Maar loop vervolgens eens tien of vijftien minuten verder zonder een specifieke bestemming in gedachten en Arequipa begint al te veranderen. De souvenirwinkels verdwijnen langzaam uit het straatbeeld, kleine bakkerijen, apotheken, scholen, garages en gewone buurtwinkels komen ervoor in de plaats en ineens merk je dat vrijwel niemand meer met een camera om zijn nek loopt.
Dat vind ik minstens zo interessant als het historische centrum, niet omdat daar spectaculaire monumenten staan die je per se gezien moet hebben, maar juist omdat je begint te zien hoe de stad functioneert wanneer niemand bezig is haar aan toeristen te presenteren.
Ga eens naar een mercado zonder iets nodig te hebben
Een Peruaanse markt bezoek je normaal gesproken omdat je iets wilt kopen, maar eigenlijk hoef je helemaal niets nodig te hebben om er een uur rond te kunnen lopen. Je ziet stapels aardappelen waarvan je waarschijnlijk de helft nog nooit hebt gezien, zakken rijst en kruiden, enorme hoeveelheden fruit, vlees en vis en kleine eetkraampjes waar voor een paar soles complete maaltijden worden klaargemaakt.
Het mooie is dat de meeste mensen daar helemaal niet komen omdat een reisblog heeft verteld dat het authentiek is; ze moeten gewoon boodschappen doen, iets ophalen of snel lunchen voordat ze weer verdergaan met hun dag.
Mercado San Camilo is de bekendste markt van Arequipa en absoluut de moeite waard, maar wanneer je toevallig langs een kleinere markt loopt, zou ik net zo goed even naar binnen gaan. Daar hoeft geen bordje tourist attraction boven te hangen en er hoeft al helemaal niemand bij de ingang te staan om uit te leggen waarom je er naar binnen moet.
Soms is het interessanter als niemand dat doet.
Verlaat het historische centrum eens zonder bestemming
Wie maar twee dagen in Arequipa blijft, heeft eigenlijk nauwelijks een reden om het historische centrum te verlaten, want bijna alles wat volgens de reisgidsen belangrijk is, ligt op loopafstand van elkaar. Toch zou ik het juist wel doen, al was het maar om te ontdekken dat Arequipa veel groter en veelzijdiger is dan het koloniale centrum doet vermoeden.
Ga bijvoorbeeld eens richting Cayma, waar het oude gedeelte rond de Plaza de Cayma een heel andere sfeer heeft dan het centrum van Arequipa, maar maak daar vooral niet meteen weer een verplichte bezienswaardigheid van. Het idee is juist dat je niet voortdurend van de ene aanbevolen plek naar de volgende hoeft te reizen.
Stap ergens uit omdat je een interessant plein ziet, loop een straat in omdat je wilt weten waar hij uitkomt of ga ergens zitten omdat het er druk en gezellig is. Buiten het historische centrum verandert bovendien je blik op de vulkanen, omdat El Misti niet langer alleen die perfecte kegel is die zo mooi achter een koloniale gevel past en ook Chachani en Pichu Pichu ineens veel nadrukkelijker aanwezig kunnen zijn.
De vulkanen zijn niet alleen een bezienswaardigheid
Voor iemand die Arequipa voor het eerst bezoekt, zijn de vulkanen vanzelfsprekend een bezienswaardigheid, maar in de stad zelf zijn ze tegelijkertijd gewoon onderdeel van het dagelijkse decor. Het bijzondere is dat je er niet werkelijk aan went, omdat het licht voortdurend verandert en de bergen daardoor iedere keer anders lijken; soms zijn ze messcherp zichtbaar, een paar uur later verdwijnen ze bijna volledig en op andere momenten lijken ze ineens veel dichter bij de stad te staan.
El Misti krijgt vanzelfsprekend de meeste aandacht en met zijn bijna perfecte vorm begrijp ik heel goed waarom hij zo ongeveer het beeldmerk van Arequipa is geworden, maar ik keek zelf minstens zo graag naar Pichu Pichu.
Misschien juist omdat bijna iedereen eerst naar El Misti kijkt.
Laat de lijstjes met restaurants eens los
Wie online zoekt naar restaurants in Arequipa, komt opvallend vaak dezelfde namen tegen en soms vraag ik me serieus af hoeveel mensen die lijstjes werkelijk zelf hebben samengesteld en hoeveel websites gewoon hebben gekeken wat ergens anders al werd aanbevolen.
Er is bijvoorbeeld een pizzeria die werkelijk overal terugkomt in reisblogs, lijstjes en aanbevelingen. Ik ga de naam niet noemen, want daar gaat het mij helemaal niet om, maar ik heb er zelf gegeten en begreep werkelijk niet waarom die zaak steeds opnieuw als aanbeveling wordt doorgegeven. Laat ik het netjes zeggen: ik vond het eten er niet bijzonder goed.
Eigenlijk vond ik het gewoon slecht.
Dat is ook precies de reden waarom ik in mijn blogs zelden restaurants bij naam aanbeveel. Niet omdat Arequipa geen geweldige restaurants heeft, want die zijn er genoeg, maar omdat ik het veel interessanter vind om te vertellen hoe je zelf een goede plek kunt ontdekken dan om voor de zoveelste keer dezelfde namen door te geven die toch al overal op internet staan.
Loop rond lunchtijd eens een straat in waar geen reisblog je naartoe stuurt en kijk waar het druk is, waar families aan tafel zitten, waar mensen buiten wachten of waar voortdurend nieuwe borden uit de keuken komen. Vraag wat het menú del día is en durf ergens naar binnen te gaan omdat het er goed voelt, in plaats van omdat iemand die je niet kent het restaurant op nummer drie van een lijst heeft gezet.
Dat geldt zeker voor de traditionele picanterías van Arequipa, waar je gerechten kunt tegenkomen als rocoto relleno, chupe de camarones, adobo arequipeño en solterito de queso. Sommige zaken zien er vanaf de straat misschien niet bijzonder aantrekkelijk uit, met plastic stoelen, tl-verlichting en een handgeschreven menu, maar je bent uiteindelijk gekomen om te eten en niet om de stoelen te beoordelen.
Mijn advies is daarom heel simpel: ga zelf op onderzoek uit, want misschien kom je terecht op een plek die nooit in een reisgids zal verschijnen en eet je daar uiteindelijk veel beter dan bij die beroemde pizzeria.
Kijk hoe Arequipa wakker wordt
Veel reizigers zien een stad voornamelijk tussen ontbijt en diner, terwijl juist in de uren daarvoor al van alles gebeurt. Rolluiken gaan omhoog, winkels worden bevoorraad, kinderen vertrekken naar school, de eerste taxi's en bussen vullen de straten en op markten en bij kleine eettentjes zijn mensen soms al uren bezig voordat de gemiddelde toerist zijn eerste koffie heeft besteld.
Wie graag fotografeert, zou daarom minstens één keer vroeg naar buiten moeten gaan, niet alleen omdat het licht dan prachtig kan zijn, maar vooral omdat de stad anders aanvoelt. Er zijn minder mensen op straat, de vulkanen zijn vaak mooi zichtbaar en je ziet Arequipa langzaam overschakelen van de relatieve rust van de vroege ochtend naar de drukte die een paar uur later overal aanwezig is.
Dat omslagpunt duurt trouwens niet lang, want Arequipa kan behoorlijk snel wakker worden.
Niet alles hoeft een bezienswaardigheid te zijn
Misschien is dat wel het grootste verschil tussen ergens een paar dagen op vakantie zijn en ergens werkelijk tijd doorbrengen. Wanneer je reist, wil je vanzelfsprekend dingen zien en dus ga je van een klooster naar een canyon, van een kerk naar een uitzichtpunt en vervolgens naar een museum, omdat je nu eenmaal maar een beperkte hoeveelheid tijd hebt en daar zoveel mogelijk uit wilt halen.
Toch hebben sommige van mijn beste herinneringen aan Arequipa helemaal geen toegangskaartje. Een menú del día in een restaurant waar ik toevallig binnenliep, een taxichauffeur die onderweg aan een compleet verhaal begon, een hond die midden op straat lag te slapen en kennelijk vond dat het verkeer zich maar aan hem moest aanpassen, of ineens Pichu Pichu tussen twee huizen zien verschijnen terwijl ik helemaal niet naar een uitzichtpunt onderweg was.
Niets daarvan staat in een reisgids en dat is misschien maar goed ook, want zodra we alles wat leuk is op een lijst zetten, gaan we uiteindelijk allemaal weer precies dezelfde route lopen.
Arequipa is ook gewoon chaotisch
Ik wil de stad ook niet mooier maken dan ze is, want het verkeer kan verschrikkelijk zijn, claxonneren lijkt soms een officiële taal en oude bussen persen zich door straten waarvan je je afvraagt hoe iemand ooit heeft besloten dat daar twee voertuigen tegelijk doorheen zouden moeten kunnen. Een taxirit die normaal twintig minuten duurt, kan op het verkeerde moment ineens twee keer zo lang duren en buiten het historische centrum is echt niet iedere straat mooi.
Dat hoeft ook niet.
Juist dat contrast hoort voor mij bij Arequipa, waar een prachtig oud gebouw rustig naast iets kan staan waarvan je je afvraagt of de bouw ooit officieel is afgerond, terwijl een stille straat honderd meter verder zonder waarschuwing overgaat in complete verkeerschaos.
En dan kijk je omhoog en staat El Misti daar alsof hem het allemaal niets kan schelen.
Geef Arequipa één dag zonder programma
Wie een strak reisschema door Zuid-Peru heeft, komt al snel uit bij dezelfde logische route: Lima, Arequipa, de Colca Canyon, Cusco en Machu Picchu. Daar is niets mis mee, maar wanneer je ergens een extra dag kunt vinden, zou ik die in Arequipa juist eens niet helemaal vooraf invullen.
Gebruik hem niet om nóg drie bezienswaardigheden af te vinken, maar loop het centrum uit, pak ergens een taxi, ga lunchen waar het druk is in plaats van waar internet zegt dat je moet eten, bezoek een markt die toevallig op je route ligt of ga gewoon op een plein zitten en kijk wat er gebeurt.
Misschien ontdek je iets bijzonders en misschien ook helemaal niet.
Maar zelfs dat laatste hoort bij reizen.
Het Arequipa dat je niet hoeft te zoeken
Natuurlijk moet je Santa Catalina bezoeken en natuurlijk moet je over de Plaza de Armas lopen, want als je voor het eerst voor de kathedraal staat terwijl El Misti in de verte zichtbaar is, begrijp je onmiddellijk waarom zoveel mensen Arequipa een van de mooiste steden van Peru vinden.
Maar blijf daarna nog even en geef jezelf de vrijheid om niet voortdurend te weten wat het volgende punt op je programma is, want achter de bekende foto's ligt een andere stad van markten, kleine restaurants, taxi's, verkeerschaos, rustige pleinen, onverwachte gesprekken en vulkanen die steeds weer ergens tussen de gebouwen verschijnen.
Je hoeft dat Arequipa eigenlijk niet eens te zoeken.
Je moet alleen af en toe stoppen met zoeken naar wat anderen zeggen dat je moet zien.
