De meeste reizigers rijden van Cusco naar Arequipa via Juliaca of kiezen voor een binnenlandse vlucht. Tijdens één van mijn reizen besloot ik echter een andere route te nemen, via Espinar. Achteraf bleek dat een beslissing waar ik geen moment spijt van heb gehad, al waren er onderweg wel een paar momenten waarop ik mezelf afvroeg waarom ik niet gewoon de bekende weg had gekozen.
Locatie: Cusco – Espinar – Arequipa | Zuid-Peru
Leestijd: 6 minuten
Categorie: Roadtrip | Zuid-Peru | Reizen
Een weg die me aan Duitsland deed denken, een kom soep waarvan ik de naam nooit heb geleerd en één beslissing waar ik jaren later nog steeds met een glimlach op terugkijk.
De meeste reizigers gaan van Cusco naar Arequipa met de nachtbus. Je stapt 's avonds in, slaapt slecht en de volgende ochtend ben je er. Makkelijk, snel en zonder verrassingen.
Wij namen de afslag naar Espinar.
Voor de goede orde: dat was mijn idee.
"Ik heb het gevoel dat ik in Duitsland rijd"
Dat zei ik ongeveer een uur nadat we de afslag hadden genomen, en ik meende het ook echt.
De weg was breed en strak geasfalteerd, met keurige belijning, vangrails en bermen die eruitzagen alsof er iemand betaald werd om ze netjes te houden. In de Peruaanse Andes verwacht je dat niet. Ik reed daar en had echt het gevoel dat ik ergens verkeerd was afgeslagen en per ongeluk in Beieren was beland. Dat klinkt misschien vreemd, maar het was op dat moment echt het eerste wat in me opkwam.
Ook de omgeving zag er verrassend modern uit en het contrast met de dorpen waar we diezelfde ochtend nog doorheen waren gereden kon bijna niet groter zijn.
Pas veel later hoorde ik hoe dat kwam. De mijnbouw in deze regio heeft gezorgd voor werkgelegenheid en flinke investeringen, en dat zie je terug in de infrastructuur. Op dat moment wist ik dat allemaal nog niet. Ik reed daar alleen maar en snapte er werkelijk niets van.
Onthoud die weg trouwens even.
Daar komen we zo nog op terug.
De soep waarvan ik de naam nooit heb geleerd
Het plan was simpel. Overnachten in Espinar, de volgende ochtend rustig ontbijten en daarna op ons gemak verder naar Arequipa. Geen haast, geen planning waar we ons aan moesten houden, gewoon lekker onderweg zijn.
Maar eerst lunchen.
Soms loop je een restaurant binnen waar je werkelijk niets van verwacht en juist dan word je compleet verrast. Ik bestelde een soep zonder te weten wat er op tafel zou verschijnen. De naam ben ik allang vergeten, maar ik weet nog precies wat ik na een paar happen dacht: dit is misschien wel de lekkerste soep die ik ooit in Peru heb gegeten.
Misschien lag het aan de berglucht. Misschien aan de streekproducten. Misschien had ik gewoon honger als een paard.
Feit blijft dat ik jaren later nog steeds aan die soep denk en dat ik niet eens zou weten hoe ik ernaar moet vragen als ik ooit nog eens terugkom. "Die ene soep, in dat ene restaurant, jaren geleden..." brengt je waarschijnlijk niet heel ver.
"We kunnen net zo goed doorrijden"
Na de lunch keken we nog eens op de klok. Het was nog verrassend vroeg. De auto stond klaar, de zon scheen en volgens de kaart was Arequipa nog maar een paar uur rijden.
We keken elkaar aan en kwamen eigenlijk allebei tot dezelfde conclusie: als we nu vertrekken, slapen we vanavond gewoon thuis.
Ik heb zelden een beslissing genomen die op dat moment zó verstandig leek.
Toen hield het asfalt op
De eerste kilometers gingen precies zoals gehoopt. Een uitstekende weg, een prachtig uitzicht en alle reden om mezelf alvast voorzichtig te feliciteren met die spontane beslissing.
Toen hield het asfalt op.
Niet een paar honderd meter vanwege werkzaamheden.
Niet een klein stukje dat je met een beetje geduld zo weer achter je laat.
Kilometerslang.
Wat volgde was een stoffige bergweg vol losse stenen, diepe kuilen, smalle doorgangen en zware vrachtwagens. Op sommige stukken reden we stapvoets en iedere keer wanneer er een vrachtwagen tegemoetkwam, verdween de auto compleet in een enorme stofwolk, waardoor ik soms nauwelijks twee meter vooruit kon kijken. Op een smalle bergweg is dat net iets minder ontspannen dan je zou willen.
Op Google Maps is dit een dun lijntje tussen twee steden.
Google Maps liegt niet.
Google Maps vertelt alleen niet alles.
Ik had eerlijk gezegd ook wat meer oog moeten hebben voor de omgeving, want die was werkelijk indrukwekkend. Eindeloze Andes, een stilte die je bijna kon horen en geen toerist te bekennen. Maar ik was vooral bezig om de auto zonder kleerscheuren door de volgende bocht te krijgen. Van dat indrukwekkende landschap heb ik dus voornamelijk gehoord.
Eindelijk weer in Arequipa
Pas ongeveer vijf uur nadat we Espinar hadden verlaten verschenen de eerste lichtjes van Arequipa aan de horizon.
Ik weet nog dat het voelde alsof we thuiskwamen.
We parkeerden de auto, stapten uit en moesten allebei lachen. Ons plan om "nog even door te rijden" had uiteindelijk toch iets meer tijd gekost dan we die middag hadden ingeschat.
En weet je? Juist dit zijn de dagen die je bijblijven. Niet omdat alles volgens plan verloopt, maar juist omdat een spontane beslissing verandert in een avontuur waar je jaren later nog steeds met plezier aan terugdenkt.
Zou ik dezelfde route opnieuw rijden?
Zonder enige twijfel.
Sterker nog, ik kan hem iedereen aanbevelen die meer van Peru wil zien dan alleen de bekende hoogtepunten. Maar als ik één ding anders zou doen, dan zou ik gewoon in Espinar blijven overnachten, de volgende ochtend nog een keer die fantastische soep bestellen en daarna uitgerust aan het laatste deel van de reis naar Arequipa beginnen.
Maar goed, dat is achteraf.
Achteraf ben ik altijd een uitstekende planner.
Praktische tips voor deze route
Controleer vooraf altijd de actuele staat van de wegen. In Peru kunnen werkzaamheden en weersomstandigheden ervoor zorgen dat een rit zomaar veel langer duurt dan je vooraf verwacht, terwijl de informatie die je online vindt lang niet altijd actueel is.
Reken bovendien op meer reistijd dan Google Maps aangeeft. Wij deden vanaf Espinar ongeveer vijf uur over het laatste deel van de route, vooral door de lange onverharde trajecten.
Rijd deze weg liever niet in het donker. Smalle bergwegen, stof, vrachtverkeer en weinig verlichting vormen samen geen ideale combinatie.
Tank wanneer je de kans krijgt en zorg dat je voldoende water en iets te eten bij je hebt. De afstanden tussen tankstations en restaurants zijn soms groter dan je vooraf denkt.
Houd ten slotte rekening met de hoogte. Grote delen van deze route liggen ruim boven de vierduizend meter, waardoor rustig rijden, voldoende drinken en af en toe even stoppen zeker geen overbodige luxe zijn.
