🎉 De slingers mogen uit de kast!

Honderd blogs over Peru. Toen ik ontdekte dat ik inmiddels op negenennegentig verhalen stond en het volgende dus officieel nummer honderd zou worden, moest ik daar zelf behoorlijk om lachen, want toen ik bijna tien jaar geleden begon met het opschrijven van mijn ervaringen in Peru, had ik werkelijk geen idee dat daar ooit een complete website vol reisverhalen, wandelroutes, bijzondere ontmoetingen, praktische informatie en uiteindelijk zelfs drie boeken uit zouden voortkomen. Ik wilde gewoon vastleggen wat ik meemaakte, af en toe een herinnering bewaren en misschien iemand enthousiast maken voor een land dat mij steeds opnieuw wist te verrassen. Dat het uiteindelijk honderd blogs zouden worden, was nooit de bedoeling geweest. Maar Peru bleek een onderwerp waar ik nogal moeilijk een punt achter kan zetten.

📍 Locatie: Peru | Nederland
📖 Leestijd: circa 4 minuten
🏷️ Categorie: Peru | Persoonlijke verhalen | Schrijven

🎉🥳🎺 100 BLOGS! 🎺🥳🎉

HONDERD VERHALEN OVER PERU!

🎈 Drie boeken en nog lang niet uitgeschreven! 🎈

¡FELICIDADES!

🥂 🎊 🎈 🎺 🎈 🎊 🥂

🎺 Honderd! Wie had dat gedacht?

Ik in ieder geval niet, al moet ik eerlijk bekennen dat ik de afgelopen tijd regelmatig probeerde uit te rekenen hoeveel blogs er inmiddels op mijn website stonden, waarbij ik de ene keer op zesennegentig uitkwam, vervolgens op achtennegentig en daarna toch maar weer opnieuw begon omdat ik het gevoel had ergens een verhaal te zijn vergeten.

Tot ik bij toeval ontdekte dat JouwWeb, het programma waarmee ik mijn website maak, het aantal gewoon keurig bijhoudt en dat ik dus al die tijd voor niets had zitten tellen.

Negenennegentig stond er.

Dat betekende dat mijn volgende verhaal officieel nummer honderd zou worden, een mijlpaal die ik nooit had gepland, maar die ik toch wel bijzonder vond toen ik het eenmaal zwart op wit zag staan.

En eigenlijk past het ook wel bij de manier waarop ik Peru heb leren kennen, want tijdens mijn reizen bleek de kortste route lang niet altijd de interessantste en kwam ik regelmatig ergens terecht waar ik oorspronkelijk helemaal niet van plan was naartoe te gaan.

Het begon gewoon met schrijven

Toen ik mijn eerste verhalen over Peru begon op te schrijven, had ik geen publicatieschema, geen lijst met onderwerpen die ik allemaal wilde behandelen en al helemaal geen ambitie om ooit honderd blogs te publiceren, want ik schreef vooral omdat ik zoveel meemaakte dat ik het zonde vond om al die ervaringen alleen maar in mijn geheugen te bewaren.

Ik wandelde door de Andes, bezocht kleine dorpen waar nauwelijks toeristen kwamen, dwaalde over markten waar ik uren kon rondlopen en ontmoette mensen die me soms met een eenvoudig gesprek meer over Peru vertelden dan ik ooit uit een reisgids had kunnen halen.

En natuurlijk was er Arequipa, de stad die jarenlang mijn thuisbasis was en van waaruit ik steeds opnieuw op pad ging, soms met een duidelijk plan en minstens zo vaak met niet veel meer dan een bestemming op de kaart en de nieuwsgierigheid om te ontdekken wat ik onderweg zou tegenkomen.

Sommige verhalen schreef ik kort nadat ik iets had meegemaakt, andere ontstonden pas veel later wanneer ik door mijn foto's bladerde, oude aantekeningen terugvond of ineens aan een ontmoeting moest denken die ik eigenlijk alweer een beetje was vergeten.

Dat is misschien wel het bijzondere aan een land als Peru, want achter een berg ligt weer een andere berg, achter een onopvallend straatje ontdek je zomaar een kleine markt en een gesprek dat je onderweg toevallig begint, kan jaren later nog steeds voldoende aanleiding zijn om er een verhaal over te schrijven.

En voordat je het weet, heb je er weer eentje bij.

Van een paar verhalen naar een complete verzameling

Inmiddels gaat mijn website allang niet meer uitsluitend over reizen, want naast wandelroutes, bijzondere bestemmingen, vulkanen en praktische informatie over Zuid-Peru zijn er in de loop der jaren ook verhalen bij gekomen over geschiedenis, tradities, eten, het dagelijkse leven en vooral over mensen die ik onderweg heb leren kennen.

Soms zijn het uitgebreide verhalen over een reis of een bijzondere plaats, maar net zo goed kan een klein voorval of een herinnering aanleiding zijn voor een nieuwe blog, zoals onlangs nog gebeurde toen Mari uit Arequipa me via WhatsApp een handgeschreven recept voor chicharrón de chancho stuurde.

Dat recept kreeg uiteindelijk zijn eigen plekje op mijn website, niet omdat ik ineens van plan was een Peruaans kookboek te beginnen, maar omdat zo'n eenvoudig berichtje uit Peru voor mij veel meer betekent dan alleen een lijstje ingrediënten en een bereidingswijze.

Het herinnert me aan de mensen die ik daar heb leren kennen, aan de gesprekken die we voerden en aan het feit dat sommige contacten gewoon blijven bestaan, ook wanneer je inmiddels duizenden kilometers verderop woont.

En zo ontstaat er dus weer een verhaal, terwijl ik eigenlijk helemaal niet van plan was die dag een nieuwe blog te schrijven.

En toen kwamen er ook nog drie boeken

Alsof honderd blogs nog niet genoeg waren, zijn er inmiddels ook drie boeken verschenen, die ieder op hun eigen manier verbonden zijn met de ervaringen, herinneringen en verhalen die ik in de afgelopen jaren heb verzameld.

Met Verder dan de Vulkanen schreef ik mijn persoonlijke verhaal over vijf jaar wonen, reizen en ondernemen in het zuiden van Peru, waarna Voorbij de Vulkanen volgde, mijn eigenwijze reisgids voor mensen die Zuid-Peru graag zelf willen ontdekken en daarbij liever hun eigen route bepalen dan een vooraf uitgestippeld programma volgen.

En onlangs verscheen ook mijn derde boek, De laatste keuze in Peru, een technologische thriller waarin Peru opnieuw een belangrijke rol speelt, maar waarin het ditmaal draait om een fictief verhaal vol spanning, geheimen, technologie en de vraag hoeveel vrijheid we eigenlijk nog overhouden wanneer anderen steeds meer beslissingen voor ons nemen.

Drie verschillende boeken, die niet in een paar maanden zijn ontstaan, maar voortkomen uit bijna tien jaar schrijven, fotograferen, verzamelen, uitzoeken en vooral heel veel ideeën die onderweg langzaam vorm hebben gekregen.

Als iemand me tien jaar geleden had verteld dat ik ooit drie boeken over Peru zou publiceren en daarnaast een website met honderd blogs zou hebben, had ik waarschijnlijk vriendelijk geknikt en me vervolgens afgevraagd of die persoon misschien iets te lang in de zon had gelopen.

Maar inmiddels staan die boeken gewoon bij elkaar in de kast en blijkt dat al die losse verhalen, foto's en aantekeningen uiteindelijk toch ergens toe hebben geleid.

Soms pakt iets waar je nooit een groot plan voor hebt gemaakt verrassend goed uit.

Is Peru nu eindelijk uitverteld?

Je zou denken dat er na honderd blogs en drie boeken zo langzamerhand weinig meer overblijft om te vertellen, maar wanneer ik door mijn foto's en aantekeningen blader, ontdek ik regelmatig dat er nog genoeg onderwerpen zijn waar ik nooit aan toe ben gekomen.

Er zijn plaatsen waar ik ooit ben geweest en waarover ik nog steeds een verhaal wil schrijven, bijzondere ontmoetingen die ik nooit uitgebreid heb beschreven en herinneringen die ineens weer bovenkomen wanneer iemand me iets vraagt over Peru of wanneer ik ergens een foto zie die me terugbrengt naar een bepaald moment.

Bovendien verandert Peru voortdurend en zijn er nog altijd onderwerpen waar ik nieuwsgierig naar ben, waardoor het schrijven voor mij ook een manier blijft om nieuwe dingen te ontdekken, zelfs wanneer ik daarvoor niet meer zelf door de Andes hoef te wandelen.

En eerlijk gezegd vind ik het schrijven gewoon leuk, al kost het soms behoorlijk wat tijd om alle herinneringen, informatie en foto's zo bij elkaar te brengen dat er uiteindelijk een verhaal ontstaat dat prettig leest en waarin ik zelf ook nog iets van mijn ervaringen herken.

Daarbij gebeurt het regelmatig dat ik denk een kort stukje te gaan schrijven en vervolgens ontdek dat ik alweer een paar pagina's verder ben, terwijl ik nog niet eens bij het onderwerp ben aangekomen waar het eigenlijk om begon.

Dat zal voorlopig ook wel niet veranderen.

Op naar de volgende honderd?

Nou, laten we vooral niet overdrijven, want ik ga mezelf nu niet ineens het doel stellen om er nog eens honderd te schrijven, al was het maar omdat ik dan waarschijnlijk opnieuw voortdurend zou willen weten hoeveel ik er inmiddels heb en we vandaag hebben vastgesteld dat ik dat beter aan JouwWeb kan overlaten.

Ik blijf gewoon schrijven wanneer ik iets te vertellen heb, of dat nu gaat over een bijzondere plek in Peru, een herinnering aan mijn jaren in Arequipa, een ontmoeting die me is bijgebleven of een onderwerp waar ik toevallig nieuwsgierig naar ben geworden.

Misschien komt er ooit een moment waarop ik werkelijk niets meer over Peru weet te vertellen, maar gezien de hoeveelheid foto's, aantekeningen en ideeën die ik nog heb liggen, verwacht ik niet dat dat binnenkort zal gebeuren.

Voorlopig vind ik het vooral bijzonder om even stil te staan bij wat er in de afgelopen jaren is ontstaan, want wat ooit begon met het vastleggen van mijn eigen ervaringen, is inmiddels uitgegroeid tot een website met honderd blogs en drie boeken die allemaal op hun eigen manier een stukje Peru laten zien.

En aan iedereen die mijn verhalen leest, af en toe een bericht stuurt, een van mijn boeken heeft gekocht of gewoon regelmatig even op mijn website rondkijkt, wil ik graag zeggen dat ik dat enorm waardeer, want uiteindelijk is het toch leuk om te weten dat wat je met zoveel plezier schrijft ook door anderen wordt gelezen.

Voor wie hier voor het eerst terechtkomt, is er inmiddels in ieder geval genoeg te ontdekken, dus kijk gerust eens rond, lees een verhaal dat je aanspreekt en wie weet kom je ergens een plek of ervaring tegen die je zelf ook graag zou willen beleven.

Honderd blogs over Peru. Je zou denken dat ik inmiddels wel eens uitverteld ben, maar wie mij een beetje kent, weet dat dat voorlopig niet gaat gebeuren.

¡Saludos! Lauwrens